SineGargara

(10 oy, ortalama: 4.30 / 5)

 Loading ...

Slumdog Millionaire

2008 yılının belki de en iyi filmi ile karşınızdayız. Slumdog Millionaire benim de son zamanlarda izlediğim en iyi film olmayı başardı. Ülkemizde “Kim 500 Milyar İster” adıyla yayınlanan ve orjinal adı “Who Wants To Be A Millionaire?” olan yarışmanın Hindistan versiyonuna katılan bir gencin son soruya gelene kadarki masalsı hikayesini anlatıyor film. Aslında filmin başında izleyiciye sorulan sorunun yanıtını arıyoruz bütün film boyunca;

Jamal Malik’in 20 milyon rupi ödül kazanmasına sadece bir soru kaldı.
Peki bunu nasıl başardı?
A: Hile yaptı
B: Şanslıydı
C: Bir dâhiydi
D: Alın yazısıydı

Bombay’lı 18 yaşındaki Jamal Malik küçük yaşta ailesini kaybetmiş, sokaklarda, çöplüklerde büyümüş bir çocuktur. Arkadaşlarının yardımıyla yarışmaya katılır ve bir mucizeyi gerçekleştirir. Daha önce kimsenin yapamadığını başarmış; son soruya kadar gelmiştir. Tam son soru sorulacakken yarışmanın süresi dolar ve son soru ertesi güne kalır. Jamal’in hile yaptığını düşünen polis onu gözaltına alır ve tüm gece boyunca işkence ile sorgular. Fakat Jamal hile yapmamıştır. Soruların yanıtlarını nasıl bildiğini tek tek polise anlatır. Jamal’in çocukluğunda ve gençliğinde yaşadığı trajediler onun hafızasına kazınmıştır ve soruların cevapları da bu trajedilerin içinde gizlidir. Bu sorgu sırasında Jamal’in hayat hikayesini öğreniyoruz. Çöplüklerde başlayan bu hikaye Hindistanın o fakir yüzünü çarpıyor izleyicinin suratına. Bize pek de yabancı olmayan dilenci mafyasının eline düşüyor sonra, ordan abisi Salim ile kaçıp hırsızlık çeteleri içinde bulunuyor Jamal.Bu sefil hayatta belki de tek umudu Latika’yı bılabilmek oluyur Jamal’in.

Slumdog Millionaire

Yönetmen Dany Boyle gerçekten harika bir iş çıkarmış. Oyuncuların hemen hemen tümü Hintli. Ana karakterlerimizin çocukluğunu oynayan çocuklar da gerçekten Hindistanın varoşlarında yaşayan çocuklardan seçilmiş. Film de Jamal’i canlandıran Dev Patel, ve polis amirini canlandıran Saurabh Shukla‘nın performansları çok iyi. Buna bir de çocuk oyuncuların doğallığı katılınca film oyunculuk yönünden gayet iyi bir puan alıyor.

Bu arada söylemeden edemeyeceğim, filmin bir çok sahnesi bana Cidade de Deus (Tanrıkent)’i hatırlattı. Özellikle filmin başındaki çocukların polisten kaçma sahnesi sanki Tanrıkent’ten fırlamış gibiydi.

Her ne kadar insanın içini burkan sahneler çok fazla olsa da film finaliyle dudaklarınıza kocaman bir tebessüm bırakıyor. Filmin kapanışındaki Hint filmlerine özgü toplu dans sahnesini de es geçmemek lazım. İngiliz yönetmen Dany Boyle bu sahne ile Bollywood’a olan saygısını göstermiş izleyiciye.

Bunlar da ilginizi çekebilir

• Shrek 4 - Fragman
• Rüzgar Gibi Geçti (1939)
• The Day After Tomorrow (2004)
• Şüphenin Gölgesinde (1943)
• Ghosts of Girlfriends Past (Hayalet Sevgililerim)